Stressverhaaltjes
Er werd eens een haai in een groot zwembad gezet. In het midden van het zwembad stond een glazen wand. De haai kon daarom niet naar de andere kant van het zwembad komen. Wel kon hij de andere kant door de glazen wand zien.
Au!!
Op een dag zette de verzorger het eten van de haai aan de andere kant van de glaswand. De haai wilde er op af en…stootte hard zijn neus tegen de wand. Au!!!
Nog eens probeerde hij bij het eten te komen en weer deed hij zich pijn. De haai gaf niet zomaar op en probeerde het voor de derde keer. Maar weer lukt het niet. Met een pijnlijke neus draaide hij zich om en bleef daarna alleen nog maar rondjes draaien aan zijn eigen kant. Zo ver mogelijk van die nare glaswand vandaan.
Niets gemerkt
Een tijdje later haalde de verzorger de glaswand weg. De haai merkte daar niets van. Hij kwam namelijk niet meer bij de glaswand in de buurt, dus tja, hij wist niet dat hij veel meer ruimte in het bad gekregen had. In gedachten was die wand er voor hem nog steeds. Om te voorkomen dat de haai zou verhongeren, zette de verzorger het eten aan de kant waar de haai zwom.
Met een moeilijk woord heet het gedrag van de haai: vermijdingsblokkade. Hij wilde niet nog een keer pijn hebben en ging dus niet meer naar de wand. Je kunt dit vergelijken met je ziek voelen om niet naar school te hoeven. Omdat je een proefwerk niet durft te maken of heel erg tegen een spreekbeurt op ziet.
Tommy en de hond
Tommy is op weg naar school en komt langs een huis met een grote zwarte hond. De hond blaft en springt op Tommy af. De hond maakt hem zo bang dat hij nooit meer langs dat huis loopt. Tommy vermijdt op die manier de hond die hem bang maakt.
Als Tommy ouder wordt, vergeet hij de grote zwarte hond. Maar elke keer als hij een hond ziet, voelt hij zich niet goed. Hij wil dan het liefst hard weglopen. Hij wil dat nare schrikgevoel niet hebben. Dit is dus ook een vermijdingsblokkade.
Susan leest voor
De leraar vraagt aan Susan om een stukje voor te lezen voor de klas. Susan gaat voor de klas staan. Iedereen kijkt haar aan. Dan maakt ze een leesfoutje, gewoon omdat ze een nieuw woord ziet staan. De klas lacht. Het klonk ook zo grappig. Maar Susan schaamt zich en is bang om nog meer fouten te maken.
Als ze later nog eens voor de klas moet voorlezen, komt dat gevoel van toen weer naar boven. Haar gezicht wordt rood en warm. Voor ze nog maar één woord heeft gezegd, is ze helemaal in de war. Ze maakt daardoor veel fouten en gaat zich alleen nog maar meer schamen. Susan wil nooooit meer voor de klas voorlezen! Als ze weet dat ze moet voorlezen, zegt ze tegen haar moeder dat ze zich niet lekker voelt en niet naar school kan. Dit is ook een soort vermijdingsblokkade, net zoals bij de haai en net zoals bij Tommy.
Bewerkt uit: Zonder stress wordt leren makkelijk door Gordon Stokes
Nieuws
Superleerling gedijt in eigen klasHoogbegaafde Bart (14) op speciale school: "Ik verveelde me soms dood in de klas".
Bart Roest is een bijzondere jongen, dat was halverwege de basisschool wel duidelijk. Hij haalde met gemak de hoogste cijfers en blonk uit in rekenen en taal.
"Ik kon op veel meer dingen antwoord geven dan andere...